You are viewing ausvald

Previous 10

Aug. 16th, 2013

kalihon

Беларусь з Брытаніяй

Беларусь у сьпісы з 22 краін, што не былі атакаваныя Брытанскай Імпэрыяй.

Aug. 5th, 2013

kalihon darom

Абудзі

Адчуваю шлях празь цемру,
Грукам сэрца ідучы.
Дзе канец яму, ня скемлю,
Але знаю дзе пачын.

Ты мне кажаш, я дзіцятка маладушны,
Што згубіўся ў мутным сьне.
Праляціць жыцьцё, як вочы не расплюшчу...
Ну й няхай - так добра мне.

ПрацягCollapse )

Jul. 21st, 2013

kalihon

Фармаваньне ўсходнеславянскіх моваў

Aug. 21st, 2012

kalihon

Прарок

Сярод маны, сярод насмешкаў,
Знак нейкі тулячы к грудзям,
Ішоў прарок пясчанай сцежкай
З навукай новаю к людзям.

Праціўны вецер лез у вочы
I плачам пеў, як дзіцянё,
Звяр'ё зубамі йграла ўночы,
Днём выла ў небе груганнё.

А ён, не знаючы граніцаў,
Ішоў, хістаючысь наўслонь;
Агонь біў толькі з-пад зраніцаў,
Вялікіх праўд святы агонь.

Душа палала дзіўным жарам,
Бы з зораў выснутая ніць,
Што свет магла б сваім пажарам
Абвіць і к сонцу ўваскрасіць.

Ужо з сваім аклічным словам
Прарок далёка быў вядом,
Народу шмат збудзіў к дням новым,
Даў славу братнюю братом.

Аж так дасяг – аквечан хвалай –
Зямлі забранай сумных хат,
Дзе царства цемры панавала,
Дзе сілу ўзяў над катам кат.

Народ змарнеўшы таго краю
Свайго нат імені не знаў,
Як непатрэбшчына якая,
Гібеў на свеце і канаў.

Галовы людзі пахіліўшы,
Зямлю капалі, як краты,
Ўтапіўшы ў мёртвай ночнай цішы
Усе жаданні яснаты.

Прарок – пасол святла – ў загону
Людзей убачыўшы такім,
Маячыць стаў ім, як шалёны,
Прарочым голасам сваім:

«Паўстаньце, рабскія натуры,
Пакіньце свой адвечны сон,
Загаманіце віхрам, бурай,
Каб ажна дрогнуў ваш палон!

Глядзіце: прадзедавы косці
Ў зямлю калісь за вас ляглі,
А вы, як збэшчаныя госці,
Пракляццем сталі той зямлі.

Дзе вашы песні жыватворны?
Дзе ў вас прарокі й дудары,
Што над пагібельнасцяй чорнай
Віталі б полымем зары?

Забылі ўсё, згубілі долю,
Змяшалі славы цвет з гразёй
I запрадаліся ў няволю,
З душой і скурай счэзлі ў ёй.

Пара у рукі браць паходні,
Ўставаць, ісці, ноч рассвятляць!
Бо што не возьмеце сягоння,
Таго і заўтра вам не ўзяць.

Назло крывавым перашкодам
Скідайце ёрмы, клічце сход,
I дайце знаць другім народам,
Які вы сільны йшчэ народ!

За мной, за мной, забраны людзе!
Я добрай доляй послан к вам
I знаю, што было, што будзе,
I вас у крыўды не аддам».

Так гаварыў і з рабства клікаў
Людзей на волю той прарок,
Ждучы з трывогаю вялікай
Ад іх адказу неўнарок.

А людзі, глянуўшы на сонца,
Адказ казалі грамадой:
– Па колькі ж нам дасі чырвонцаў,
Калі мы пойдзем за табой?

Я. Купала, 1912

Нічога не зьмянілася.

Aug. 5th, 2012

kalihon

Вышыня сьветаў

Як вядома, у ніжэйшым сьвеце жывуць духі жывёл, продкаў, прадметаў, ды г.д. А ў вышэйшым - багі.

А вось што я табе скажу. На самой справе, вышэйшы сьвет нараджае ніжэйшы. Такім чынам, духі гэтага сьвету - гэта мы. Мы ўяўляем духаў жывёл ды продкаў, а багі ўяўляюць нас.

Лёгка заўважыць, што кожны дух уяўляе болей духаў, чым ён сам, хоць бы й таму, што ён уяўляе хаця б толькі сябе ды сваіх бацькоў, такім чынам, вышэйшыя сьветы заўжды малейшыя за ніжэйшыя.

Экстрапалюючы, можна казаць, што найвышэйшы сьвет месьціць аднаго толькі духа, які праз гіерархію сьветаў уяўляе астатніх. А найніжэйшы сьвет месьціць усіх магчымых духаў.

Вандруючы па лесьвіцы сусьветаў, можна здацца, што ў занайвышэйшым сьвеце няма ніводнага духу. Але каб дабрацца туды, трэба ня толькі зьнікнуць самому, але й разьявіць усіх астатніх.

Jun. 20th, 2012

kalihon

Somebody that I used to know

“Нейкая, зь якой знаём”

http://www.youtube.com/watch?v=8UVNT4wvIGY
http://www.azlyrics.com/lyrics/gotye/somebodythatiusedtoknow.html

Пераклад на беларускую

[Gotye:]
Спамінаю, як было з табой нам, часам.
Як казала мне, табе са мной быў рай.
Верыў я заўжды, што ты мая.
Але быў з табой самотны я.
То было каханьне, з горкім смакам разам.

Можна прызвычаіцца да смуткаў розных.
А ў канцы заўжды пральецца цераз край.
А калі зусім сышоў ўвесь сэнс,
Ты сказала мне: “усё, канец”.
Але я, прызнацца, быў таму давольны.

Але ж як паслала ты мяне?!
Ты прыкінулася, быццам нічога не было!
Мне ж ня треба каханьне -
Як чужога, жорстка адсякла далоў.

Ты навошта залягла на дно?
Нумар памяняла раптам, ад мяне крадком!
Мне ж, напэўна, ўсё адно.
Ты цяпер мне нейкая, зь якой знаём.

[Kimbra:]
Спамінаю, як мяне заўжды ты крыўдзіў.
Але кожны раз мяне сам вінаваціў ты.
Болей я так жыць ня здольная.
Мне карціць хлусьня адвольная.
Ты казаў мне “мы перажывём”.
А не бачыла, як ходзіш бокам зь нейкай, з кім ты быў знаём!

[Gotye:]
Але ж як паслала ты мяне?!
Ты прыкінулася, быццам нічога не было!
Мне ж ня треба тваё каханьне -
Як чужога, жорстка адсякла далоў.

Ты навошта залягла на дно?
Нумар памяняла раптам, ад мяне крадком!
Мне ж цяпер, напэўна, ўсё адно.
Ты цяпер мне нейкая, зь якой знаём.
[x2]
Нейкая
(Зь якой знаём)

Нейкая
(Ты цяпер мне нейкая, зь якой знаём)

(зь якой знаём)
(Я зь якой знаём)
(зь якой знаём)

Нейкая

Oct. 16th, 2011

kalihon

Свастыкі

http://geometrica.20.tripod.com/

Jun. 9th, 2011

kalihon

Справаздача

Я пачаў гэты дзёньнік у 2003 годзе. Сёньня 2011. (8 год).

За гэты час я:

Ажаніўся.
Памяняў жытло.
Нарадзіў 2х дзетак.
Зьмяніў 2 працы.
Павандраваў крыху па Эўропе ды Амерыцы.
Знайшоў сэнс жыцьця.
Здабыў ведаў ды ўменьняў.
Змайстраваў сабе бездакорную рэлігію.
Напісаў пад сотку вершаў.
Паглядзеў многа тысяч сноў.

УСЁ. Больш нічога значнага ды запамінальнага.
kalihon

(no subject)

Павыпісваўся з каля дзясятку суполак, загаўнілі спамэры.

Dec. 24th, 2010

kalihon darom

Людзі

Анг.Бел.
Я ўсё рабіў, каб зважыць, калі ўніз ідзе сігнал.
Да ўзроўня саступлення, мяне ўзняло, а я вітаў.
А часам мне няёмка, глядзець, як бураць мур.
Сплюшчы вочы, счысьці сэрца. Чыкні шнур.

Ці мы людзі? Альбо мы лялькі?
Мой cымбаль жвавы, далоні лёд.
На каленях я вагаюсь бы шалькі.
Ці мы людзі? Альбо мы лялькі?

Маю павагу шлю я ласцы, ды спачуванні шлю дабру,
Мне ўсе пакуты дарагія, пакутам “дзякуй” гавару.
Буду сумаваць, адданасць, мяне ты навучыла жыць.
Усім бывай, Час прыйшоў. Мяне вам адпусьціць.

Ці мы людзі? Альбо мы лялькі?
Мой сымбаль жвавы, далоні лёд.
На каленях я вагаюсь бы шалькі.
Ці мы людзі? Альбо мы лялькі?

Ці табе крыху, цяжэй,
Калі сумуеш, як раней?
Няма ніякага сігналу,
Ну як, сэрца груку не спыняла?

Ці мы людзі? Альбо мы лялькі?
Мой сымбаль жвавы, далоні лёд.
На каленях я вагаю бы шалькі...

Хутчэй бы высьветліць -

Ці мы людзі? Альбо мы лялькі?
Мой сымбаль жвавы, далоні лёд.
На каленях я вагаю бы шалькі.

Ці мы людзі?
Альбо мы лялькі?

Ці мы людзі? Альбо мы лялькі?
Ці мы людзі? Альбо мы лялькі?
I did my best to notice, when the call came down the line.
Up to the platform of surrender I was brought but i was kind.
And sometimes I get nervous, when i see an open door.
Close your eyes, clear your heart, cut the chord.

Are we human? Or are we dancer?
My sign is vital, my hands are cold.
And I'm on my knees looking for the answer -
Are we human? Or are we dancer?

Pay my respects to grace and virtue, send my condolences to good.
Give my regards to sorer moments, they always did the best they could.
And so long to devotion you taught me everything I know.
Wave goodbye, wish me well. You've got to let me go.

Are we human? Or are we dancer?
My sign is vital, my hands are cold.
And I'm on my knees looking for the answer -
Are we human? Or are we dancer?

Will your system be alright,
When you dream of home tonight?
There is no message we're receiving,
Let me know is your heart still beating.

Are we human? Or are we dancer?
My sign is vital, my hands are cold.
And I'm on my knees looking for the answer...

You got to let me know -

Are we human? Or are we dancer?
My sign is vital, my hands are cold.
And I'm on my knees looking for the answer -

Are we human?
Or are we dancer?

Are we human? Or are we dancer?
Are we human? Or are we dancer?



(з субтытрамі)

Previous 10